Projekt wnętrza publicznego

Stała wystawa Askaukalis

Założenie projektowe: przystosowanie ponad 100-letniego budynku, dawniej mieszkalnego, do działalności biurowo-artystycznej i wystawienniczej; stworzenie w oficynie budynku Stałej Ekspozycji Archeologicznej, której podstawowym założeniem koncepcyjnym jest prezentacja eksponatów pochodzących z wielu podinowrocławskich wykopalisk archeologicznych, w tym z tytułowego Askaukalis – emporium handlowego z tzw. okresu rzymskiego, położonego na szlaku bursztynowym przy przeprawie przez Noteć, zlokalizowanego przez prof. Aleksandrę Coftę-Broniewską w Kruszy Zamkowej.

Nietypowy rozkład pomieszczeń w kamienicy wiązał się zaprojektowaniem mebli i zmianą funkcjonalności poszczególnych pionów mieszkalnych. Po dawnym charakterze obiektu nie pozostało nawet śladu. Na parterze stworzyłam Salę Wystaw Czasowych z odpowiednim systemem do podwieszania obrazów i galeryjnym oświetleniem. Na wyższych poziomach powstały dwa studia – wytłumione studio nagrań i telewizyjne, w którym realizowane są programy lokalnej telewizji, kilka pomieszczeń biurowych dla pracowników, pomieszczenie socjalne, a ponadto sale do prowadzenia zajęć sekcji i kół zainteresowań. Dawniej mieszkalny obiekt zamienił się w miejsce odwiedzane przez inowrocławian zaspokajających swoje potrzeby związane z realizacją pasji, jak również turystów. To z kolei za sprawą otwartej w oficynie budynku Stałej Ekspozycji Archeologicznej Askaukalis Inowrocław.  Ekspozycja ma charakter narracyjny. Na trasie prowadzącej przez 4 sale można zapoznać się kolejno z najdawniejszymi dziejami Kujaw, okresem wpływów rzymskich, przebiegiem szlaku bursztynowego, wytwórczością, obrzędowością i kulturą. Zaprezentowane na wystawie eksponaty, a ponadto mapy w powiększeniu, z wyraźnie zaznaczonym szklakiem bursztynowym przy pomocy szkła w kolorze tejże żywicy, plansze z opisami i repliki niektórych przedmiotów pozwalają zwiedzającym nie tylko zanurzyć się w dawnym świecie, ale i zrozumieć, co tak naprawdę sprawiło, że Askaukalis było potężnym centrum handlowym, bramą prowadzącą z południa i zachodu Europy nad Bałtyk. Zwiedzając wystawę archeologiczną, warto zwrócić uwagę na fragmenty ceglanej ściany. W ten sposób wyeksponowany został XIII-wieczny mur obronny stanowiący jedną ze ścian kamienicy. Moim zadaniem było nie tylko stworzenie odpowiednich mebli do ekspozycji cennych przedmiotów, wybór oświetlenia podkreślającego surowy charakter obiektów, czy zadbanie o komfort zwiedzających poprzez odpowiednie zagospodarowanie poszczególnych pomieszczeń, ale przede wszystkim ścisła współpraca z archeologami, by wizualne snucie opowieści o czasach minionych nie było przekłamane i pozbawione szacunku do historii.